کوچه اقاقیا ..!!!!

شنیدم که گفته او مرا حلال میکند

منو گذشتن از گناه او خیال می کند

هزار بار گفته ام که عاشق تو نیستم

دوباره از من رها شده سو ال می کند

درین شبها

که گل از برگ و برگ از باد و باد از ابر می ترسد

درین شب ها

که هر آینه با تصویر بیگانه ست

و پنهان میکند هر چشمه ای

سر وسرودش را.

چنین بیدار و دریا وار

تویی که تنها می خوانی

رثای قتل عام و خون پامال تبار آن شهیدان را

تویی تنها که می فهمی

زبان و رمز آواز چگور نا امیدان را.

بر آن شاخ بلند

ای نغمه ساز باغ بی برگی

بمان تا بشنود از شور آوازت

درختانی که اینک در جوانه های خرد باغ

در خوابند

بمان تا دشت های روشن آینه ها

گل های جوباران

تمام نفرت و نفرین این ایام غارت را

ز آواز تو دریابند.

تو غمگین تر سرود حسرت و چاووش این ایام

تو بارانی ترین ابری که می گرید

به باغ مزدک و زرتشت

تو عصیانی ترین خشمی که می جوشد

ز جام و ساغر خیام.

درین شب ها

که گل از برگ و

برگ از باد و

ابر از خویش می ترسد

و پنهان می کند هر چشمه ای

سر و سرودش

درین آفاق ظلمانی

چنین بیدار و دریاوار

تویی تنها که می خوانی.

باز هم پاییز با همه ی خوبی ها و بدی هاش اومد...

بازهم پاییز اومد تا آسمون از اومدنش بغض کنه و زار زار اشک بریزه

و اشک مارو هم دربیاره...

چه هوای زیبا و دلگیریه!

انگار آسمون از پاییز خوشش نمی یاد؛

آخه وقتی پاییز میاد،آسمون دلش می گیره ؛  

یه وقت هایی هم انقدر بغضشو نگه می داره که آخر سر تبدیل می شه به

سروصدا وبعدش شروع  می کنه به گریه...

چقدر غروب های پاییز قشنگ و دلگیره!

وقتی توی خیابونی،اگه بارون بگیره چتر می گیری؟

چتر نگیر سرت!آخه حیف نیست هوای به این قشنگی؟

دلت میاد دل آسمونو بشکنی؟

آسمون  برات درد دل نمی کنه که تو بهش اعتنا نکنی؛

داره برات درد دل می کنه که ببینی و بشنوی.

چقدر سوزناک گریه می کنه

دل آسمونو نشکن

اگه خوب گوش بدی می فهمی که آسمون داره باهات حرف می زنه؛

دلشو نشکن...